Sint-Katharinakerk ontvangt subsidie voor volledige restauratie

Schip en interieur worden gerenoveerd vanaf 2020
Sint-Katharinakerk

De Vlaamse regering heeft beslist om een meerjarenpremie toe te kennen voor de restauratie van het schip en het interieur van de Sint Katharinakerk in Hoogstraten.  De renovatie zou een zevental jaar in beslag nemen. Het stadsbestuur grijpt de restauratie aan om van de Sint Katharinakerk één van de topmonumenten in Vlaanderen te maken.

Volgens de aanvraag voor de meerjarenpremieovereenkomst worden de werken aan de Sint-Katharinakerk in vijf fasen uitgevoerd. De volledige uitvoeringstermijn zal minimaal 7 jaar bedragen, aangezien meerdere fasen langer dan één werkjaar zullen duren. De gedetailleerde kostenraming van de werken bedraagt 10.064.185 euro, inclusief BTW exclusief honoraria. De Vlaamse overheid zal ongeveer 6,3 miljoen euro van dat bedrag voor haar rekening nemen. De resterende kosten worden gezamenlijk gedragen door de kerkfabriek en het stadsbestuur.

De Sint-Katharinakerk, gebouwd tussen 1524 en 1546 door graaf Antoon I de Lalaing en gravin Elisabeth van Culemborg, is dringend aan restauratie toe. De natuursteen, die gebruikt is bij de heropbouw in de jaren ’50,  is minderwaardig en brokkelt af. Hierdoor vindt er insijpeling van regen plaats in het gebouw. Omdat het risico op vallende brokstukken groot is, zijn de zijwegen rond de kerk afgesloten.

Vijf fasen

Door de werken te faseren kan er altijd een deel van de kerk toegankelijk gehouden worden.  De fasering is gebaseerd op een logische overgang van de werken, met zo min mogelijk overlap, enerzijds en een optimale toegankelijkheid van het grootste deel van de kerk gedurende de werken anderzijds. Vanaf het voorjaar van 2020 komt de kerk weer in de steigers te staan voor de eerste fase (de noordkant van de kerk):

  • Fase Noord: noordgevel van het schip en noordelijke zijbeuk, noordelijke dakvlak van het schip en daken van de noordelijke zijbeuk, noord- en westgevel van de noordelijke dwarsbeuk, westelijke dakhelft van noordelijke dwarsbeuk.
  • Fase Zuid: zuidgevel van het schip en zuidelijke zijbeuk, zuidelijke dakvlak van het schip en daken van de zuidelijke zijbeuk, zuid- en westgevel van de zuidelijke dwarsbeuk, westelijke dakhelft van zuidelijke dwarsbeuk
  • Fase Koor: alle gevels, daken en zolders van het koor, de nevenkoren, kapittelzaal, oratorium en sacristie en de oostelijke gevels en dakvlakken van de dwarsbeuken. In elke fase worden ook de daarin aanwezige glas-in-loodramen gerestaureerd.

Voor de restauratie van het interieur voorzien we twee fasen. Daarbij is steeds een deel van de kerk toegankelijk voor erediensten en andere activiteiten, terwijl aan het andere deel gewerkt wordt. De stofwand tussen beide delen kan voor beide werven dienen.

  • In fase 4 (de eerste in het interieur) wordt het interieur van het schip, de noordelijke zijbeuk en dwarsbeuk aangepakt, inclusief de kapittelzaal omdat daar de stookketels staan opgesteld die al in fase 4 moeten worden vervangen.
  • De laatste fase van deze meerjarige campagne behelst het interieur van het koor, de nevenruimten, de zuidelijke zijbeuk en dwarsbeuk.

Op dit  moment staat de kerktoren nog in de steigers. Als de weergoden ons gunstig gezind zijn, is de restauratie van toren en beiaard in juni 2019 rond en kan de Hoogstratenaar weer genieten van het vertrouwde silhouet van ‘Lange Katrien’. In het voorjaar van 2020 wordt de kerk dan weer omgeven door steigers voor de restauratie van schip en interieur.

Topmonument

De Sint Katharinakerk is getuige geweest van een aantal belangrijke periodes in de Vlaamse geschiedenis. Opgericht door Antoon I van Lalaing en Elisabeth van Culemborg symboliseert ze de verbondenheid van de Nederlanden en het belang van deze regio binnen het Habsburgse rijk onder Karel V. De vernieling tijdens WOII en de onmiddellijke wederopbouw erna getuigen van de waanzin van de oorlog en de wilskracht van de mens om deze periode achter zich te laten. Het grootschalige restauratieproject wordt ook als aanleiding aanzien om de inhoudelijke toegankelijkheid van de kerk te verbeteren en waar mogelijk te herdenken zodat het monument op een duurzame wijze de toekomst tegemoet kan gaan.