Stadsgedicht

Babbelaarstaal

Een van de twee gedichten waar Daan de jury in 2017 mee wist te overtuigen.

 

dit zijn de straten

waar ik jaren sleet aan levens leiden

steeds en zonder eind

telkens weer opnieuw was ik

wie dan ook eender wie

ben ik hier

al ben ik hier niet

 

steeds keer ik terug

naar de straten

aan de oevers van het groen

keer ik keer op keer

als getij

ebben deze straten mijn vloed

breken hun huizen golf

waar mijn rusteloze hart het begeert

 

men wart hier spraak

zondermeer is men meer

waar men soms ook minder

houdt van spraakzaam watervallend keuvelen

men geen heuvels kent als

Babel uit zandgrond gerezen

haar toren hemelreikend

 

hoe armer haar grond

haar leven rijker

 

Daan Janssens - 2017