Stadsgedicht

Katrijn

De ingepakte Sint-Katharinatoren bood een ideaal canvas voor Daan om een gedicht voor Lange Katrien te schrijven. Voor de gelegenheid doopte hij haar om in Katrijn.

 

je kan niet ontkennen dat je mij ziet

al hul ik mij in de mistige herfstdagen of klauwt

mijn kruin naar de hoogste middagzon

 

ik ben de oermoeder van deze stad

en ik ben blij dat je weet dat je voor je moeder moet zorgen

 

dat je weet dat eeuwen hun tol eisen

dat ze sporen nalaten – geen groef

in mijn bakstenen lijf is onberoerd

geen schemering zonlicht langs mijn ramenmozaïek

tot in het binnenste van mijn catacomben

 

dat ik

zelfs gehuld in al jouw goede zorgen

steeds statig boven de kruinen van ieders huis reik

dat ik uitkijk op de dagen die komen – en weet

wat er altijd al was

 

want jullie allemaal zijn de kinderen van mijn oeverloze blik

 

Daan Janssens - 2017